بنده خدمت بکند ور نکند اعزازش

تا چه کردیم دگرباره که شیرین لب دوست

به سخن باز نمی باشد و چشم از نازش

من دعا گویم اگر تو همه دشنام دهی

غرق دریای غمت را رمقی بیش نماند

آخر اکنون که بکشتی به کنار اندازش

خون سعدی کم از آنست که دست آلایی