نمی بینم خلاص از دست فکرت

دگربارش که بنمودی فراپوش

دل سنگینت آگاهی ندارد

که من چون دیگ رویین می زنم جوش

مگر کافتاده باشم مست و مدهوش

به ظاهر پند مردم می نیوشم

نهانم عشق می گوید که منیوش