مگر مطرب که بر قولش کنم گوش

به ظاهر پند مردم می نیوشم

نهانم عشق می گوید که منیوش

مگر ساقی که بستانم ز دستش

مرا جامی بده وین جامه بستان

مرا نقلی بنه وین خرقه بفروش

نشستم تا برون آیی خرامان