مگر ساقی که بستانم ز دستش

مگر کافتاده باشم مست و مدهوش

به ظاهر پند مردم می نیوشم

نهانم عشق می گوید که منیوش

مگر مطرب که بر قولش کنم گوش

مرا جامی بده وین جامه بستان

مرا نقلی بنه وین خرقه بفروش