آتش که تو می کنی محالست

الا متحیران خاموش

بنشین که هزار فتنه برخاست

از حلقه عارفان مدهوش

کاین دیگ فرونشیند از جوش

بلبل که به دست شاهد افتاد

یاران چمن کند فراموش