کاین دیگ فرونشیند از جوش

بنشین که هزار فتنه برخاست

از حلقه عارفان مدهوش

آتش که تو می کنی محالست

بلبل که به دست شاهد افتاد

یاران چمن کند فراموش

ای خواجه برو به هر چه داری