مگر حلال ندارد مظالم درویش

دلی که دید که غایب شدست از این درویش

گرفته از سر مستی و عاشقی سر خویش

به دست آن که فتادست اگر مسلمانست

دل شکسته مروت بود که بازدهند

که باز می دهد این دردمند را دل ریش

مه دوهفته اسیرش گرفت و بند نهاد