دو هفته رفت که از وی خبر نیامد بیش

دل شکسته مروت بود که بازدهند

که باز می دهد این دردمند را دل ریش

مه دوهفته اسیرش گرفت و بند نهاد

رمیده ای که نه از خویشتن خبر دارد

نه از ملامت بیگانه و نصیحت خویش

به شادکامی دشمن کسی سزاوارست