هیچ شک نیست که این واقعه با طاق افتد

بیم آن است بدین دانه که در دام افتم

هرگز آشفته رویی نشدم یا مویی

مگر اکنون که به روی تو چو موی آشفتم

گو بدانید که من با غم رویش جفتم

رنگ رویم غم دل پیش کسان می گوید

فاش کرد آن که ز بیگانه همی بنهفتم