هر که این روی ببیند بدهد پشت گریز

فاش کرد آن که ز بیگانه همی بنهفتم

پیش از آنم که به دیوانگی انجامد کار

معرفت پند همی داد و نمی پذرفتم

گر بداند که من از وی به چه پهلو خفتم

آتشی بر سرم از داغ جدایی می رفت

و آبی از دیده همی شد که زمین می سفتم