هر آن کسم که نصیحت همی کند به صبوری

گلی تمام نچیدم هزار خار بخوردم

بساط عمر مرا گو فرونورد زمانه

که من حکایت دیدار دوست درننوردم

به هرزه باد هوا می دمد بر آهن سردم

به چشم های تو دانم که تا ز چشم برفتی

به چشم عشق و ارادت نظر به هیچ نکردم