پدر گو پند کمتر ده که من نااهل فرزندم

چو پای از جاده بیرون شد چه نفع از رفتن راهم

چو کار از دست بیرون شد چه سود از دادن پندم

معلم گو ادب کم کن که من ناجنس شاگردم

به خواری در پیت سعدی چو گرد افتاده می گوید

پسندی بر دلم گردی که بر دامانت نپسندم