به خواری در پیت سعدی چو گرد افتاده می گوید

چو کار از دست بیرون شد چه سود از دادن پندم

معلم گو ادب کم کن که من ناجنس شاگردم

پدر گو پند کمتر ده که من نااهل فرزندم

پسندی بر دلم گردی که بر دامانت نپسندم