تو نیز اگر نشناسی مرا عجب نبود

هزار دشمن اگر بر سرند غم نخورم

نشان پیکر خوبت نمی توانم داد

که در تامل او خیره می شود بصرم

که هر چه در نظر آید از آن ضعیفترم

به جان و سر که نگردانم از وصال تو روی

و گر هزار ملامت رسد به جان و سرم