که هر چه در نظر آید از آن ضعیفترم

نشان پیکر خوبت نمی توانم داد

که در تامل او خیره می شود بصرم

تو نیز اگر نشناسی مرا عجب نبود

به جان و سر که نگردانم از وصال تو روی

و گر هزار ملامت رسد به جان و سرم

مرا مگوی که سعدی چرا پریشانی