چه کنم نمی توانم که نظر نگاه دارم

من اگر نظر حرامست بسی گناه دارم

ستم از کسیست بر من که ضرورتست بردن

نه قرار زخم خوردن نه مجال آه دارم

نه فراغت نشستن نه شکیب رخت بستن