ستم از کسیست بر من که ضرورتست بردن

من اگر نظر حرامست بسی گناه دارم

چه کنم نمی توانم که نظر نگاه دارم

نه قرار زخم خوردن نه مجال آه دارم

نه فراغت نشستن نه شکیب رخت بستن

نه مقام ایستادن نه گریزگاه دارم