نه تو گفته ای که سعدی نبرد ز دست من جان

نظری کن ای توانگر که به دیدنت فقیرم

اگرم چو عود سوزی تن من فدای جانت

که خوشست عیش مردم به روایح عبیرم

نه به خاک پای مردان چو تو می کشی نمیرم