لب سعدی و دهانت ز کجا تا به کجا

من گر از دست تو باشد مژه بر هم نزنم

تا به گفتار درآمد دهن شیرینت

بیم آنست که شوری به جهان درفکنم

این قدر بس که رود نام لبت بر دهنم