عشق تو آتشی بزد پاک بسوخت خرمنم

گر همه عمر بشکنم عهد تو پس درست شد

کاین همه ذکر دوستی لاف دروغ می زنم

پیشم از این سلامتی بود و دلی و دانشی

شهری اگر به قصد من جمع شوند و متفق

با همه تیغ برکشم وز تو سپر بیفکنم

چند فشانی آستین بر من و روزگار من