شب فراق منه شمع پیش بالینم

ندانمت که چه گویم تو هر دو چشم منی

که بی وجود شریفت جهان نمی بینم

چو روی دوست نبینی جهان ندیدن به

ضرورتست که عهد وفا به سر برمت

و گر جفا به سر آید هزار چندینم

نه هاونم که بنالم بکوفتی از یار