ضرورتست که عهد وفا به سر برمت

که بی وجود شریفت جهان نمی بینم

چو روی دوست نبینی جهان ندیدن به

شب فراق منه شمع پیش بالینم

و گر جفا به سر آید هزار چندینم

نه هاونم که بنالم بکوفتی از یار

چو دیگ بر سر آتش نشان که بنشینم