چو خلوت با میان آمد نخواهم شمع کاشانه

چه فرمان برده ام گویی که این مقدار می بینم

تویی یارا که خواب آلوده بر من تاختن کردی

منم یا رب که بخت خود چنین بیدار می بینم

تمنای بهشتم نیست چون دیدار می بینم

کدام آلاله می بویم که مغزم عنبرآگین شد

چه ریحان دسته بندم چون جهان گلزار می بینم