چه ریحان دسته بندم چون جهان گلزار می بینم

چو خلوت با میان آمد نخواهم شمع کاشانه

تمنای بهشتم نیست چون دیدار می بینم

کدام آلاله می بویم که مغزم عنبرآگین شد

ز گردون نعره می آید که اینت بوالعجب کاری

که سعدی را ز روی دوست برخوردار می بینم