بنگردم که صبغه اللهم

می کشندم که ترک عشق بگو

می زنندم که بیدق شاهم

ور به صد پاره ام کنی زین رنگ

سعدیا در قفای دوست مرو

چه کنم می برد به اکراهم

میل از این جانب اختیاری نیست