پایان فراق ناپدیدار

کردیم و صبوری از تو نتوان

دیدی که وفا به سر نبردی

ای سخت کمان سست پیمان

و امید نمی رسد به پایان

هرگز نشنیده ام که کردست

سرو آن چه تو می کنی به جولان