یک بار نپرسد که کیانند و کدامان

مردست که چون شمع سراپای وجودش

می سوزد و آتش نرسیدست به خامان

خون می رود از چشم اسیران کمندش

گو خلق بدانید که من عاشق و مستم

در کوی خرابات نباشد سر و سامان

در پای رقیبش چه کنم گر ننهم سر