با شهد می رود ز دهانت به در سخن

طوطی نگوید از تو دلاویزتر سخن

گر من نگویمت که تو شیرین عالمی

تو خویشتن دلیل بیاری به هر سخن

واجب بود که بر سخنت آفرین کنند