چرخ شنید ناله ام گفت منال سعدیا

هم به مراد دل رسد خاطر بدسگال من

برگذری و ننگری بازنگر که بگذرد

فقر من و غنای تو جور تو و احتمال من

کاه تو تیره می کند آینه جمال من