عزیز من که شبی یا هزار سالست این

شبی خیال تو گفتم ببینم اندر خواب

ولی ز فکر تو خواب آیدم خیالست این

درازنای شب از چشم دردمندان پرس

قلم به یاد تو در می چکاند از دستم

مداد نیست کز او می رود زلالست این

کسان به حال پریشان سعدی از غم عشق