درازنای شب از چشم دردمندان پرس

ز دوستی که فراقست یا وصالست این

شبی خیال تو گفتم ببینم اندر خواب

ولی ز فکر تو خواب آیدم خیالست این

عزیز من که شبی یا هزار سالست این

قلم به یاد تو در می چکاند از دستم

مداد نیست کز او می رود زلالست این