ز دوستی که فراقست یا وصالست این

لبت به خون عزیزان که می خوری لعلست

تو خود بگوی که خون می خوری حلالست این

چنان به یاد تو شادم که فرق می نکنم

شبی خیال تو گفتم ببینم اندر خواب

ولی ز فکر تو خواب آیدم خیالست این

درازنای شب از چشم دردمندان پرس