لبت به خون عزیزان که می خوری لعلست

جواب داد که در غایت کمالست این

نماز شام به بام ار کسی نگاه کند

دو ابروان تو گوید مگر هلالست این

تو خود بگوی که خون می خوری حلالست این

چنان به یاد تو شادم که فرق می نکنم

ز دوستی که فراقست یا وصالست این