چنان به یاد تو شادم که فرق می نکنم

دو ابروان تو گوید مگر هلالست این

لبت به خون عزیزان که می خوری لعلست

تو خود بگوی که خون می خوری حلالست این

ز دوستی که فراقست یا وصالست این

شبی خیال تو گفتم ببینم اندر خواب

ولی ز فکر تو خواب آیدم خیالست این