دو ابروان تو گوید مگر هلالست این

کمال حسن وجودت ز هر که پرسیدم

جواب داد که در غایت کمالست این

نماز شام به بام ار کسی نگاه کند

لبت به خون عزیزان که می خوری لعلست

تو خود بگوی که خون می خوری حلالست این

چنان به یاد تو شادم که فرق می نکنم