گر نرود به طبع من من بروم به خوی او

هر کس از او به قدر خویش آرزویی همی کنند

همت ما نمی کند زو بجز آرزوی او

من به کمند او درم او به مراد خویشتن

دفع زبان خصم را تا نشوند مطلع

دیده به سوی دیگری دارم و دل به سوی او

دامن من به دست او روز قیامت اوفتد