همت ما نمی کند زو بجز آرزوی او

باغ بنفشه و سمن بوی ندارد ای صبا

غالیه ای بساز از آن طره مشک بوی او

هر کس از او به قدر خویش آرزویی همی کنند

من به کمند او درم او به مراد خویشتن

گر نرود به طبع من من بروم به خوی او

دفع زبان خصم را تا نشوند مطلع