گر رخی را ماه باید خواند باری روی تو

مردم چشمش بدرد پرده اعمی ز شوق

گر درآید در خیال چشم اعمی روی تو

روی هر صاحب جمالی را به مه خواندن خطاست

رسم تقوا می نهد در عشقبازی رای من

کوس غارت می زند در ملک تقوا روی تو

چون به هر وجهی بخواهد رفت جان از دست ما