چون به هر وجهی بخواهد رفت جان از دست ما

گر رخی را ماه باید خواند باری روی تو

رسم تقوا می نهد در عشقبازی رای من

کوس غارت می زند در ملک تقوا روی تو

خوبتر وجهی بباید جستن اولی روی تو

چشمم از زاری چو فرهادست و شیرین لعل تو

عقلم از شورش چو مجنونست و لیلی روی تو