بازدیدم که قوی پنجه درانداخته ای

چند شب ها به غم روی تو روز آوردم

که تو یک روز نپرسیده و ننواخته ای

گفته بودم که دل از دست تو بیرون آرم

تا شکاری ز کمند سر زلفت نجهد

ز ابروان و مژه ها تیر و کمان ساخته ای

لاجرم صید دلی در همه شیراز نماند