الی العداه وصلتم و تصحبونهم

الیک قلبی یا غایه المنی صاب

چو عندلیب چه فریادها که می دارم

تو از غرور جوانی همیشه در خوابی

و فی ودادکم قد هجرت احبابی

نه هر که صاحب حسنست جور پیشه کند

تو را چه شد که خود اندر کمین اصحابی