چون گل روند و آیند این دلبران و خوبان

شاد آمدی و خرم فرخنده بخت بادی

تا من در این سرایم این در ندیده بودم

کامروز پیش چشمم در بوستان گشادی

تو در برابر من چون سرو بایستادی

ایدون که می نماید در روزگار حسنت

بس فتنه ها بزاید تو فتنه از که زادی