تو در برابر من چون سرو بایستادی

تا من در این سرایم این در ندیده بودم

کامروز پیش چشمم در بوستان گشادی

چون گل روند و آیند این دلبران و خوبان

ایدون که می نماید در روزگار حسنت

بس فتنه ها بزاید تو فتنه از که زادی

اول چراغ بودی آهسته شمع گشتی