چه می گویی چنین شیرین که شوری در من افکندی

گرت جان در قدم ریزم هنوزت عذر می خواهم

که از من خدمتی ناید چنان لایق که بپسندی

ترش بنشین و تیزی کن که ما را تلخ ننماید

شکایت گفتن سعدی مگر با دست نزدیکت

که او چون رعد می نالد تو همچنان برق می خندی