گفتم از دست غمت سر به جهان دربنهم

که به هر گوشه چشمی دل خلقی ببری

دیده ای را که به دیدار تو دل می نرود

هیچ علت نتوان گفت بجز بی بصری

نتوانم که به هر جا بروم در نظری

به فلک می رود آه سحر از سینه ما

تو همی برنکنی دیده ز خواب سحری