هیچ علت نتوان گفت بجز بی بصری

برقع از پیش چنین روی نشاید برداشت

که به هر گوشه چشمی دل خلقی ببری

دیده ای را که به دیدار تو دل می نرود

گفتم از دست غمت سر به جهان دربنهم

نتوانم که به هر جا بروم در نظری

به فلک می رود آه سحر از سینه ما