برقع از پیش چنین روی نشاید برداشت

تو چنان فتنه خویشی که ز ما بی خبری

به چه ماننده کنم در همه آفاق تو را

کان چه در وهم من آید تو از آن خوبتری

که به هر گوشه چشمی دل خلقی ببری

دیده ای را که به دیدار تو دل می نرود

هیچ علت نتوان گفت بجز بی بصری