باز می آیی و جان می پروری

هر که یک بارش گذشتی در نظر

در دلش صد بار دیگر بگذری

می روی و اندر پیت دل می رود

گر تو شاهد با میان آیی چو شمع

مبلغی پروانه ها گرد آوری

چند خواهی روی پنهان داشتن