آفتاب از منظر افتد در رواق

پرده می پوشی و بر ما می دری

روزی آخر در میان مردم آی

تا ببیند هر که می بیند پری

چون تو را بیند بدین خوش منظری

جان و خاطر با تو دارم روز و شب

نقش بر دل نام بر انگشتری