نقش بر دل نام بر انگشتری

آفتاب از منظر افتد در رواق

چون تو را بیند بدین خوش منظری

جان و خاطر با تو دارم روز و شب

سعدی از گرمی بخواهد سوختن

بس که تو شیرینی از حد می بری